Voetballiefde op Zaandijk: Jimmy & Melanie 

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

 

Ik dacht dat het leuk zou zijn om te beginnen met een korte intro, vertel eens wat over jezelf!

Melanie: Ik ben 31 jaar en speel sinds mijn 17e bij Zaandijk. Ik heb toen nog kort bij de junioren gespeeld en daarna in vrouwen 1 en daar speel ik nog steeds.

Jimmy: Ik ben 29 jaar en dit is mijn 6e seizoen bij Zaandijk heren 1.

Jullie spelen allebei al jaren bij ZVV Zaandijk. Wisten jullie meteen van elkaars bestaan af, of duurde het even voordat jullie elkaar echt leerden kennen?

Jimmy: We wisten wel van elkaars bestaan af, maar het duurde even voordat we met elkaar in gesprek raakten.

Melanie: Ja ik wist altijd wel wie hij was, ik heb vroeger veel op zijn neefjes gepast. Barney was daar één van en heeft ook nog een tijdje bij Zaandijk gespeeld, maar gek genoeg spraken Jim en ik elkaar nooit eigenlijk. Misschien kwam het ook door de corona periode, dat er minder contact was tussen de teams op Zaandijk. Ook moet ik eerlijk bekennen dat Jim altijd een beetje arrogant op mij over kwam, daardoor voelde ik mij ook niet echt geroepen een gesprek met hem aan te gaan haha.

 

Kunnen jullie je nog herinneren wanneer jullie elkaar voor het eerst echt spraken? Was dat langs de lijn, in de kantine of misschien een verloren bal op de verkeerde training?

Melanie: Ik weet nog dat ik een keer kantinedienst had en dat hij iets bij mij bestelde, dat was het eerste moment waarop ik dacht; ‘hé hij is eigenlijk best wel aardig’.

Jimmy: Ik kan me ook inderdaad dat moment wat Mel verteld herinneren, voor mij telde dat nog niet echt als ons eerste gesprek. Dat was tijdens 1 van de thema feestjes op de donderdag avond. Het thema was die avond piraat. Ik weet nog dat ik die avond niet zou drinken en dus ook maar met de auto naar Zaandijk was gereden, zodat ik een stok achter de deur had. Helaas was het me te gezellig en wilde de spelers niet accepteren dat ik niet ging drinken en dus gaf ik me maar over. Na een hele gezellige avond te hebben gehad raakte Mel en ik in gesprek aangezien Barney niet was komen opdagen op het feestje. Uiteraard ga je dan een foto naar hem sturen om te vragen waar hij was. Dat was echt onze eerste ontmoeting waar we heel lang nog hebben gesproken die avond, tot dat Thijmen mij riep aangezien hij me naar huis ging brengen.

 

Wanneer sloeg de vonk écht over? En wie heeft de eerste stap gezet? Was het een subtiele hint of meteen een ‘volle bak aanval’ van één van jullie?

Jimmy: De eerste vonk of naja moment dat ik erachter kwam dat er echt wel een hele goede klik was en ook zeker wel interesse was, was een paar weken later dan het piraten feest. Ook weer een thema feestje, maar dan op de zaterdag. We hadden ondertussen wel elkaars nummer al en wisten van elkaar dat we zouden komen. Ik kwam die avond weer met hetzelfde plan als bij het piratenfeest, dus ik was weer met de auto. Uiteraard was er weer geen andere optie dan gezellig mee drinken met de rest. Dat vond ik prima, maar ik had wel iemand nodig die me dan naar huis wilde brengen. Dat was uiteraard Mel die dat plan wel zag zitten, dus na een hele gezellige avond bij Zaandijk ben ik achterop bij Mel gesprongen en heeft die me netjes naar huis gebracht. Daar hebben we zeker nog een uur buiten in de kou staan praten.

Melanie: Hahaha ja dat waren leuke avonden. Vanaf dat moment was er steeds meer contact tussen ons, maar de vonk was nog niet in één keer helemaal overgeslagen. In die periode was het vooral Jim die het initiatief nam en contact zocht, maar daarna volgde ook een lange periode waarin het niet allemaal vanzelf ging tussen ons. Vooral vanaf het moment dat ik ook echt meer interesse in hem kreeg, ging hij moeilijk doen (Mel kijkt boos naar Jim). Dat was op Zaandijk ook niet altijd makkelijk. Gelukkig was daar, anderhalf jaar geleden, het moment dat alle puzzelstukjes in elkaar vielen en zijn wij nu heel gelukkig samen.

 

Jullie delen een gezamenlijke passie voor voetbal. Merken jullie dat dit jullie band versterkt, of brengt het juist extra strijd met zich mee? Bijvoorbeeld bij een potje FIFA of een discussie over wie de beste speler is?

Jimmy: Mel is helaas geen groot fan van FIFA… Ik probeer dat dan ook alleen op de momenten te spelen dat Mel er niet is. Gelukkig vindt Mel het wel leuk om een potje voetbal te kijken en staat bij ons ook eigenlijk altijd wel een voetbalwedstrijd aan. Ik heb dit weekend Mel een weekendje meegenomen naar Antwerpen. Uiteraard voor wat quality time, maar ook om naar een wedstrijd van Royal Antwerp te gaan. Ik hoef dan ook niet bang te zijn dat Mel zoiets niet leuk zou vinden. Dan is het fijn om er tijdens maar ook na de wedstrijd het erover te hebben en te merken dat ze het ook echt heel leuk vond.

Melanie: Ja ik denk dat het vooral in ons voordeel werkt, voetbal kijken vind ik altijd leuk. Daarnaast denk ik ook dat het een voordeel is dat we beide weten hoe het werkt op een voetbalclub; trainingskampen, iets te lang blijven hangen in de kantine en (thema)feestjes op de club. Wij vinden het beide leuk en belangrijk om ook hierbij aanwezig te zijn en zullen dan ook niet snel op elkaar zeuren als de ander dit een keer doet. Ik kan me voorstellen dat dit anders is als je een relatie hebt met iemand die helemaal niks met voetbal heeft.

 

Jullie trainen op verschillende dagen en spelen op zondag allebei een wedstrijd. Hoe lastig is het om samen tijd door te brengen? Moet de agenda strak gepland worden, of komt dat vanzelf goed?

Melanie: Hahaha ja goede vraag. Ik merk dat wij steeds vaker quality momenten inplannen, omdat wij anders geheel langs elkaar heen leven. Zaterdag is onze vrije dag samen, maar het komt ook regelmatig voor dat één van de twee toch moet werken of gewoon iets anders heeft natuurlijk. Door onze wisselende trainingsavonden, zien wij elkaar dan dus meteen bijna niet.

 

Met vier trainingsdagen en een wedstrijd per week, hoe gaat het thuis met de was? Hebben jullie een apart systeem of is het wie het laatst thuis is moet de was draaien.

Jimmy: Haha ja hier hadden we eigenlijk al snel een systeem voor. Ik stel altijd het wasprogramma in en de eindtijd van het wassen. In avond gaat de was erin en zorg ik dat de was in de ochtend rond 07:00 uur klaar is. Dan heb ik in de ochtend de tijd om de was op te hangen. (Ik wil dit per ongeluk nog wel eens vergeten en dan hangt Mel het op) Zondag in de avond wordt er een was gedraaid zodat wij beide voor maandag en dinsdag schone trainingskleding hebben. Als ik dan dinsdag avond terug van trainen kom gooien we direct alle voetbalkleding in de wasmachine en hangt dat de volgende ochtend weer aan de lijn zodat we weer schone kleding hebben voor de woensdag en donderdag.

 

Lukt het jullie om bij elkaars wedstrijden te komen kijken, of zijn jullie dan te druk met de voorbereiding van je eigen wedstrijd? En zo ja, hoe fanatiek ben je dan als supporter?

Jimmy: Ik moet eerlijk zeggen dat ik vorig seizoen niet vaak kwam kijk, 10 uur vond ik echt te vroeg op zondag haha en Mel vond dat ook prima. Dit seizoen probeer ik wel vaker even langs de lijn te staan als de vrouwen thuis spelen, die verre uitwedstrijden ga ik niet aan beginnen.

Melanie: Als we beide thuisspelen, dan blijf ik eigenlijk altijd wel kijken. Ik vind het leuk om bij Jim te kijken, maar echt fanatiek ben ik dan niet hoor haha. Meestal kijk ik met een groepje teamgenoten en zitten wij dan al lekker aan een drankje!

 

Na de wedstrijd hoort een derde helft erbij. Wat is jullie favoriete kantinemoment samen? En wie van jullie twee blijft het langst hangen na een gewonnen wedstrijd?

Jimmy: Niet 1 van mijn favoriete momenten, maar wel zeker 1 om trots op te zijn. Helaas degradeerde wij afgelopen seizoen met het eerste. Een moment waar ik zeker heel erg van baalde. Ik moest alleen die knop wel snel omzetten die dag. Ondanks onze degradatie was er namelijk ook iets te vieren die dag en dat wilde ik dan ook zeker niet verpesten voor Mel door er als een zak zout te zitten balen. De dames waren die dag gepromoveerd naar de eerste klasse. Een prestatie om trots op te zijn, niet alleen als speelster maar ook als aanhang. We hebben het die dag ook flink gevierd tot in de late uurtjes.

Melanie: Ahh ja dat was een hele mooie avond. Zeker ook omdat Jim niet heel vaak meegaat richting de stad, daar heb ik die avond dus extra van genoten. Ik ben denk ik ook wel degene die over het algemeen net iets langer blijft hangen haha, al wordt dat nu ook wel minder Ik vind het nu ook fijn om lekker op tijd naar huis te gaan en dan een pizzaatje te bestellen. Zondag is pizza-dag, dat is wel een traditie bij ons haha.

 

Jullie zijn nu een jaar samen. Hoe zien jullie de toekomst voor je? Misschien ooit samen een duo-trainerschap bij Zaandijk of zelfs mini-Melanies en mini-Jimmy’s op het veld?

Jimmy: ‘We beroepen ons op ons zwijgrecht’ zegt Jimmy lachend, nee grapje natuurlijk. Ik hoop zeker dat er ooit mini-Jimmy’s en mini Mellies op de velden van Zaandijk zullen rondrennen, maaar (kijkt lachend naar Mel).

Melanie: Haha wie weet wat de toekomst brengt, maar nu ben ik daar nog even niet mee bezig haha. Op het veld als trainer zul je mij niet snel meer zien, ik heb dat in het verleden gedaan, maar dat is niet helemaal mijn ding.

DILEMMA’S

Jullie mogen één van de volgende prestaties behalen: ofwel Melanie scoort de winnende goal in een kampioenswedstrijd, of Jimmy scoort een hattrick in de derby. Welke overwinning vieren jullie liever en waarom?

Melanie: Ik zou het echt heel erg leuk vinden als Jimmy een hattrick maakt, heb je dat ooit gedaan Jim?

Jimmy: In een ver ver ver verleden, toen ik nog in de jeugd speelde als aanvaller.

Melanie: Nou dat zou dan toch weer eens leuk zijn!

Jullie staan tegenover elkaar in een beslissende penaltyserie. Als Jimmy scoort, wint zijn team. Als Melanie scoort, wint haar team. Wie wint? En blijft de sfeer daarna nog een beetje gezellig thuis?

Jim: Tja ik wil altijd winnen dus sorry Mel ik schiet hem er lekker zelf in. Vorige jaar hebben we het voor jou gevierd en nu is het mijn beurt.

Melanie: Haha ik denk dat ik niet slecht ben in penalty’s nemen, dus ik ben benieuwd wie er zal winnen, al denk ik toch dat ik het niet ga winnen van Jim… Hij weet dat hij het met chocola altijd goed kan maken, dus ik denk dat de sfeer in huis er niet onder zal lijden haha. ‘Pakt er een chocoladereep bij en lacht’

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]